علمی-شخصی
!!!( كلاه بهلول برا تو گشاده
)
|
من هیچ وقت تو را فراموش نمی کنم،چون تو در دلم کلبه ای ساخته ای.این کلبه ی کوچک و ساده برای من مانند قصری زیبا و افسانه ای می ماند.وقتی هر روز سری به این کلبه می زنم و دیوارهایش را نگاهی می اندازم و خاطرات زیبای با تو بودن را نظاره می کنم، چگونه می توانم تو را فراموش کنم. چگونه می توانم فراموشت کنم،وقتی آهنگ قشنگ صدایت درون گوش هایم می پیچد،وقتی حرف های شیرینت بر روی لبانم جاری است.وقتی که با طلوع خورشید،به هر کجا قدم می گذارم،تو همراهمی.چگونه می توانم فراموشت کنم وقتی درون کلبه ی دلم زندگی می کنی. تو بگو،چگونه فراموشت کنم،وقتی روی قلبم یه اسم حک شده است،تنها یه اسم.جنس این اسم از باد نیست که زود از یاد برود. جنس این اسم از خون است،از آب،از هوا و از خاک.این ها چیزی نیست که به سادگی از یاد برود. بدون این ها زندگی ممکن نیست، حالا من چگونه می توانم بی یاد تو زندگی کنم. من هیچ وقت تو را فراموش نمی کنم،چون تو به من پرواز کردن را آموختی. هر زمان که بر روی آسمان این شهر پرواز می کنم،به یاد لحظه های آموختن پرواز می افتم و تو. از اون بالا عاشقای زیادی را می بینم، ولی هیچ کدام از آن ها مثل من نیستند،عشق من مثل بعضی از عشق های امروزی نیست، چون من تو را هیچ وقت فراموش نمی کنم حتی اگر به من ناسزا بگویی. من تو را فراموش نمی کنم ، زیرا تو مثل آب های روان به من حیات بخشیدی. چگونه می توانم تو را فراموش کنم، وقتی تو منشا دوست داشتنی. و حالا تو چگونه مرا فراموش خواهی کرد....؟ چگونه...... __________________ میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ام می کرد بهم چی گفت ؟ جایی که میری مردمی داره که می شکننت نکنه غصه بخوری من همه جا باهاتم . تو تنها نیستی . توکوله بارت عشق میزارم که بگذری، قلب میزارم که جا بدی، اشک میدم که همراهیت کنه، ومرگ که بدونی برمیگردی پیشم  | |
میان ربنای سبز دستانت دعایم کن
